Fluorescence is a characteristic phenomenon in which solids, liquids, or gases emit light when illuminated. In contrast to phosphorescence, the term fluorescence applies to substances that have no afterglow, i.e. the fluorescence ceases directly upon irradiation of the stimulator. This means that the electrons of the atoms or molecules of the fluorescent substance excited by absorbing the energy of the incident light actually spontaneously return to their basic state while emitting characteristic light. According to Stokes' Law of Fluorescence, the wavelength of light emitted by fluorescence is longer than that of absorbed light:
υe Less than or equal to υa
جایی که
υ e = frequency of emitted radiation,
υ a = frequency of absorbed radiation.
فلورسانس نوری است که از موادی ساطع می شود که نور یا سایر تشعشعات الکترومغناطیسی را جذب می کنند. شکلی از لومینسانس است. در بیشتر موارد، نور ساطع شده طول موج بیشتری دارد و بنابراین انرژی فوتون کمتری نسبت به تابش جذب شده دارد. یک مثال واضح از فلورسانس زمانی رخ می دهد که تابش جذب شده در ناحیه فرابنفش طیف (غیر قابل مشاهده برای چشم انسان) باشد و نور ساطع شده در ناحیه مرئی باشد. این به ماده فلورسنت رنگ منحصربهفردی میدهد که تنها زمانی دیده میشود که در معرض نور فرابنفش قرار گیرد. هنگامی که منبع تابش متوقف می شود، مواد فلورسنت تقریباً بلافاصله نور ساطع نمی کنند، بر خلاف مواد فسفری که پس از مدتی به انتشار نور ادامه می دهند.